Մի ծերունի միայնակ ապրում էր մի կղզու վրա: Նա ուներ ընկերներ, ամեն անգամ գնում էր եկեղեցի և աղոթում էր, որ խաղաղություն լինի: Եվ իր 2 երեխաները հետ վերադարնան: Նրա միակ աշխատանքը փարոսի լույսը վառելն էր: Ամիսը մեկ նա գնում էր քաղաք պաշարներ գնելու: Ծերունին մի անգամ երկու ճայի էր գտել և մեծացրել: Սակայն երբ պահը եկավ, նա նրանց բաց թողեց: Ամեն անգամ ճայերը հետ էին վերադառնում, բայց մի օր նրանք հետ չեկան: Հետո ծերունին իմացավ, որ ճայերին սպանել են հենց իր ընկերները: Սկզբից նա չհասկացավ ինչ կատարվեց, սակայն հետո հասկացավ, որ իր երեխաները նույնպես զոհվել են:
Ես կարծում եմ, որ ճայերը հենց իր տղաներն էին, դրա պատճառով էլ նա ամեն անգամ աղոթում էր, որ խաղաղություն լինի երկրում, և իր երեխաները տուն գան:
Գրիգոր Բաբայան 
Ճայերը: 2 комментария